???? ????? ????? ?? ?????

اقسام گزارهها هر منطقی که می‏خواهد صور کلی گزارهها را آیتم پژوهش قرار دهد، می بایست درباره قضایا تقسیم بندی داشته باشد، ولی زیرا در منطقی که راسل ارائه می‏دهد، گزارهها تصویر واقع‏اند، پس دعوا در گونه های گزارهها مشاجره در تقسیماتی میباشد که گزارهها در تاثیر رابطه با تقسیمات واقع پیدا می‏نمایند، در‌این تقسیم بندی از بسیطترین قول آغاز کرده و به پیمان مرکب می‏رسیم، راسل دربین پنج نوع جمله فرق گذارده میباشد:1-پاراگراف اتمی، 2-جمله مرکب، 3-پاراگراف کلی، 4-پاراگراف کلی دارنده عمومیت معلم خصوصی ریاضی در تهران تام،
5-جمله وجودی.
موقتا درین نوشته‌علمی پیمان نخستین و گونه های ویژگیهای آن را نظارت می‏کنیم.
*1-جمله اتمی یا این که معمولی (Atomic Proposition) راسل در مبانی ریاضی ها Principia Mathcmatica که با همیاری وایتهد Whitchcad آن را تألیف نموده، دو تعریف‌و‌تمجید برای پاراگراف اتمی ارائه می‏دهد: 1-جمله‏ای که مشتمل جزئی که خویش پاراگراف باشد، و کلماتی نظیر هر و برخی(تک تک-بعض)وجود ندارد.
2-جمله‏ای که تقریر می‏نماید چیزی دارنده صفت معینی میباشد یا این که تنی چند از اشیا دارنده عشق‏ای می‏باشند. (9) پاراگراف اتمی واقع اتمی را تصویر می‏نماید، و درستی و کذب جمله اتمی را همین واقع اتمی انتخاب می‏نماید.
واقع اتمی با واقع واحد تفاوت دارااست، چون واقع واحد ممکن میباشد اجزائش خویش واقع باشد، مانند:«سعدی شیرازی شعر سرا میباشد»این حقیقی و واقعی مرکب از دو واقع می‏باشد:یکی از اینکه«سعدی شیرازی میباشد»دیگر اینکه«سعدی شعر سرا میباشد»ولی واقع اتمی حقیقی و واقعی میباشد که نظارت آن به اتفاق ها معمولی قابلیت و امکان ندارد، مانند «سعدی شیرازی میباشد».لذا واقع اتمی تنها به اشیائی محاسبه می‏گردد که در شکل گیری آن دخیل‏اند، اما چک واقع اتمی به اجزائش-که به عبارتی شی ها می باشند-صرفا ارزیابی منطقی میباشد، خیر دنیوی و فیزیکی، یعنی واقع اتمی وحدتی تجزی ناپذیر می‏باشد.در واقعیت ما نمی‏توانیم«سعدی»را از «شیرازی»تفکیک کنیم، خویش این ذکر وجه تسمیه آن را پر‌نور می‏نماید:واقع اتمی ارزیابی دنیوی نمی‏پذیرد، هر تعدادی که چک منطقی را می‏پذیرد.در‌این جهت شباهتی با اتم فیزیکی داراست، چون اتم را می‏خواهد شد از دید منطقی به الکترونها و پروتون تقسیم کرد، البته تفکیک این اجزاء در واقع ممکن وجود ندارد. (10) حالا پاراگراف اتمی که واقع اتمی را تصویر می‏نماید، باید معمولی‏ترین‏شکل منطقی باشد، یعنی صورتی میباشد که خویش به گزارههای دیگر بررسی پذیر وجود ندارد، هر یک‌سری به الفاظی محاسبه می‏گردد که در شکل گیری آن سهم دار‏اند، نظیر واقع اتمی که به شی ها آنالیز می‏خواهد شد، خیر به اتفاق ها.
اینک به معمولی‏ترین گزارهها دست یافته‏ایم که معمولی‏ترین اتفاق ها را تصویر می‏نماید.ببینیم خویش این گزارههای اتمی دارنده چه عنصرها و خصوصیت و اقسامی می‏باشد.
الف-موادسازنده پاراگراف اتمی:جمله از لحاظ منطقی واحد نخواهد بود، مگر اینکه بساطت آن به حدی باشد که به بیش تر از یک پاراگراف محاسبه نشود.این نوع بساطت را ما صرفا در مرحله‏ای از آنالیز می‏یابیم که اسمهایی که در پاراگراف آمده‏اند نام دانش باشند.خواسته راسل از نام دانش، اسمی میباشد که بر شرایط جزئی دلالت می‏نماید، خویش جزئی را هم به اصطلاح خاصی بکار می‏موفقیت، جزئیات و اسماء اعلام را اینگونه تعریف و تمجید می‏کنیم. (11) تعریف و تمجید نخستین:جزئیات Particulars:حدود عشق‏ها در واقع اتمی.
تمجید دوم:اسماء اعلام Proper names:الفاظی که بر جزئیات دلالت می‏نمایند.

اقسام گزارهها هر منطقی که می‏خواهد صور کلی گزارهها را آیتم پژوهش قرار دهد، می بایست درباره قضایا تقسیم بندی داشته باشد، ولی زیرا در منطقی که راسل ارائه می‏دهد، گزارهها تصویر واقع‏اند، پس دعوا در گونه های گزارهها مشاجره در تقسیماتی میباشد که گزارهها در تاثیر رابطه با تقسیمات واقع پیدا می‏نمایند، در‌این تقسیم بندی از بسیطترین قول آغاز کرده و به پیمان مرکب می‏رسیم، راسل دربین پنج نوع جمله فرق گذارده میباشد:1-پاراگراف اتمی، 2-جمله مرکب، 3-پاراگراف کلی، 4-پاراگراف کلی دارنده عمومیت معلم خصوصی ریاضی در تهران تام،
5-جمله وجودی.
موقتا درین نوشته‌علمی پیمان نخستین و گونه های ویژگیهای آن را نظارت می‏کنیم.
*1-جمله اتمی یا این که معمولی (Atomic Proposition) راسل در مبانی ریاضی ها Principia Mathcmatica که با همیاری وایتهد Whitchcad آن را تألیف نموده، دو تعریف‌و‌تمجید برای پاراگراف اتمی ارائه می‏دهد: 1-جمله‏ای که مشتمل جزئی که خویش پاراگراف باشد، و کلماتی نظیر هر و برخی(تک تک-بعض)وجود ندارد.
2-جمله‏ای که تقریر می‏نماید چیزی دارنده صفت معینی میباشد یا این که تنی چند از اشیا دارنده عشق‏ای می‏باشند. (9) پاراگراف اتمی واقع اتمی را تصویر می‏نماید، و درستی و کذب جمله اتمی را همین واقع اتمی انتخاب می‏نماید.
واقع اتمی با واقع واحد تفاوت دارااست، چون واقع واحد ممکن میباشد اجزائش خویش واقع باشد، مانند:«سعدی شیرازی شعر سرا میباشد»این حقیقی و واقعی مرکب از دو واقع می‏باشد:یکی از اینکه«سعدی شیرازی میباشد»دیگر اینکه«سعدی شعر سرا میباشد»ولی واقع اتمی حقیقی و واقعی میباشد که نظارت آن به اتفاق ها معمولی قابلیت و امکان ندارد، مانند «سعدی شیرازی میباشد».لذا واقع اتمی تنها به اشیائی محاسبه می‏گردد که در شکل گیری آن دخیل‏اند، اما چک واقع اتمی به اجزائش-که به عبارتی شی ها می باشند-صرفا ارزیابی منطقی میباشد، خیر دنیوی و فیزیکی، یعنی واقع اتمی وحدتی تجزی ناپذیر می‏باشد.در واقعیت ما نمی‏توانیم«سعدی»را از «شیرازی»تفکیک کنیم، خویش این ذکر وجه تسمیه آن را پر‌نور می‏نماید:واقع اتمی ارزیابی دنیوی نمی‏پذیرد، هر تعدادی که چک منطقی را می‏پذیرد.در‌این جهت شباهتی با اتم فیزیکی داراست، چون اتم را می‏خواهد شد از دید منطقی به الکترونها و پروتون تقسیم کرد، البته تفکیک این اجزاء در واقع ممکن وجود ندارد. (10) حالا پاراگراف اتمی که واقع اتمی را تصویر می‏نماید، باید معمولی‏ترین‏شکل منطقی باشد، یعنی صورتی میباشد که خویش به گزارههای دیگر بررسی پذیر وجود ندارد، هر یک‌سری به الفاظی محاسبه می‏گردد که در شکل گیری آن سهم دار‏اند، نظیر واقع اتمی که به شی ها آنالیز می‏خواهد شد، خیر به اتفاق ها.
اینک به معمولی‏ترین گزارهها دست یافته‏ایم که معمولی‏ترین اتفاق ها را تصویر می‏نماید.ببینیم خویش این گزارههای اتمی دارنده چه عنصرها و خصوصیت و اقسامی می‏باشد.
الف-موادسازنده پاراگراف اتمی:جمله از لحاظ منطقی واحد نخواهد بود، مگر اینکه بساطت آن به حدی باشد که به بیش تر از یک پاراگراف محاسبه نشود.این نوع بساطت را ما صرفا در مرحله‏ای از آنالیز می‏یابیم که اسمهایی که در پاراگراف آمده‏اند نام دانش باشند.خواسته راسل از نام دانش، اسمی میباشد که بر شرایط جزئی دلالت می‏نماید، خویش جزئی را هم به اصطلاح خاصی بکار می‏موفقیت، جزئیات و اسماء اعلام را اینگونه تعریف و تمجید می‏کنیم. (11) تعریف و تمجید نخستین:جزئیات Particulars:حدود عشق‏ها در واقع اتمی.
تمجید دوم:اسماء اعلام Proper names:الفاظی که بر جزئیات دلالت می‏نمایند.